Mevrouw J. Dorjkhand, die sinds de dood van haar man in 2023 in armoede leeft, vond in 2025 met haar vijf kinderen onderdak in een oud en ernstig verwaarloosd gebouw.
Daar mocht het gezin gedurende de daaropvolgende wintermaanden verblijven, zolang zij ervoor zorgde dat in het gebouw de verwarming op vaste tijden aan en uit werd gezet.
Hun ‘woonkamer’ was een koud, vochtig en beschimmeld vertrek zonder goede ventilatie, van nog geen twaalf vierkante meter die ze dag en nacht met elkaar moesten delen.
Haar zonen zijn acht tot veertien jaar oud. Drie van hen zijn zwakbegaafd en gaan naar een school voor bijzonder onderwijs.

Op 10 april 2026 zou haar contract eindigen en moest het gezin het gebouw verlaten, waarna het dakloos zou zijn. Kort daarvoor kwam ze in contact met onze medewerker in Ulaanbaatar.
Dankzij zijn bemiddeling heeft Stichting Steppekinderen het gezin een woontent (ger) met een kachel geschonken, die hij met de nodige hulp in allerijl heeft gebouwd.

Momenteel ontvangt het gezin van de overheid maandelijks 120 euro aan financiële steun per kind, maar dat is niet genoeg om van te leven.
De stichting heeft voor de woontent een standplaats gehuurd en een halfjaar huur vooruitbetaald, zodat mevrouw Dorjkhand, die kokkin is geweest, voldoende tijd heeft om een nieuwe baan te zoeken en op eigen kracht verder te gaan.